Nie znoszę, po prostu nie znoszę!!!
Rety, jak ja ich nie lubię!!!
Fatalnie znoszę ich obecność.
Byłabym w stanie się bez nich obejść!!
O czym tutaj mowa?
O pudłach oczywiście!
NIENAWIDZĘ pudeł!
Proszę, zrozumcie- ja kolekcjonuję lalki, a nie opakowania od nich. Owszem lala w swojej tekturowej trumience jest bezpieczna. Uśmiecha się zza pleksiglasowej zasłonki, zalotnie łypie oczkiem. Nóżkę, rączkę i bioderko ma ustawione na mur-beton, tak jak Pan Projektant ustawił.
Na półce w sklepie jest cudnie.
W domu zamienia się w koszmar.
Taśmy klejące, druty, nici, tekturki-srurki, gumki. Więcej tekturek. Godziny szarpania, po których lalka już nie uroczo zerka, a pała żądzą mordu. Najpiękniejsza księżniczka zmienia się w czupiradło, bo gumeczka przytrzymująca włosy w kartoniku nagle zamieniła się w suchy makaron i za nic nie można jej wydłubać.
Buty za cholerę nie chcą wejść na stopy, szczotka od razu się gubi, a materiał kiecki za nic nie chce stracić kształtu nadanego mu przez pudło.
Pudło zajmuje miejsce w mieszkaniu gdzie tego miejsca nie ma. Pudło sprawia, że lalki się nie chce wyciągać, bo ona tak ładnie stoi i wygląda. I nic więcej nie robi...
A lalki są do macania.
Przebierania.
Pozowania.
Zachwycania.
Aktualnie stan mieszkanek w trumnach w Króliczej Norze przedstawia się następująco:
Taa...
Barbie ze snów (kto przegląda Allegro, ten wie, skąd ta kretyńska nazwa)
Renesansowa Księżniczka
Czerwony Kapturek
I dwie Paris Hilton (prezent od Teściowej)
...następne w drodze
Zamknięte, na głucho. Nie mam gdzie ich postawić i nie mam sił użerać się z pudłami. Poczekają pewnie do wiosny.
Drugi powód mojej nienawiści jest prosty. Prosty jak cztery litery- NRFB czyli never removed from box, nigdy nie wyciągana z pudła. Dwa razy droższa niż ta sama, lecz pozbawiona skorupy.
Rozumiem i szanuję tych kolekcjonerów, którzy trzymają swoje lalki w pudełkach. Zazdroszczę im dyscypliny. Podziwiam samozaparcie. Po prostu j taka nie jestem. Gdy kupuję lalkę, to zależy mi własnie na niej. Mogłaby przyjść do mnie nawet w jutowym worku i nadal byłbym zachwycona.
Niestety te niewinnie wyglądające cztery literki partolą wszystko.
Choruję na kilka okazów i niestety mój fundusz nie jest wystarczająco zasobny, aby zakupić je razem z pudłami. Lalka w pudle jest o jakieś 150% droższa niż ta sama lalka, nawet nówka blaszka ale bez opakowania.
Po co robić superkolekcjonerskie wydania lalek, skoro z założenia nikt ich nie wypakuje z pudeł bo od razu taka lalka traci na wartości?
Czasem uda mi się odstrzelić okaz w pudle i zaczyna się kombinowanie: zostawić? Wypuścić? A może mimochodem nadepnąć na pudło, że niby w uszkodzonym przyszła...
Właśnie taką "zagwozdkę" miałam z moją dzisiejszą lalką. Kupiłam okazyjnie, w pudle i aż się za głowę złapałam jak porównałam jej cenę zakupu z ceną lalki na eBayu- oczywiście taką NRFB.
Feelin Groovy Barbie z 1986 roku. Pierwsza sygnowana nazwiskiem projektanta i stylisty. Wiekowa, nietypowa i NRFB.
Tydzień.
Tyle wytrzymałam.
Obiecywałam sobie, że nie, że ta zostanie w kartoniku.
I co?
I dupa!
Na początku było trudno. Z modelkami jakoś trudno mi załapać kontakt. Lala była oburzona moim chamskim traktowaniem.
Prawdziwa Tap Madl
Zakutana w ten swój płaszczyk, ledwo raczyła choć do jednej fotki stanąć.
Marudziła, ze włosy jej się pokudłąją.
jak zabrałam jej ten szpanerski ciuch, to nawet zaczęła wyglądać jak normalna panienka.
Choć muszę przyznać, że płaszczyk jest jak to mówią elbląskie chłopaki "w pytkę"
Do tego są fajne kolczyki i zapinka płaszcza:
i cała masa badziewia, z którą nie mam co zrobić:
I co z tego, że NRFB skoro Maślak ją już po swojemu wyciumkał? Dla niego żadna różnica czy memla lalkę kolekcjonerską czy playline. Dla mnie też wsio ryba czy NRFB czy RFB czy FBI czy jakośtam...
A może mała sonda pt: "Uwolnić orkę, czyli która następna do opuszczenia trumienki?"
To jest blog o lalkach.
O Barbie, które zna każdy i o takich, o których słyszało niewielu. O takich, co wyglądają zwyczajnie i takich, co zatykają dech w piersi. Jedne kosztowały pięć złotych, a inne małą fortunę, ale wszystkie są tak samo cenne i niezwykłe...
To też blog o leniwym Kocie, cudownym Dziecku, sprytnym Mężczyźnie i o Kobiecie, która jest Królikiem.
Ten blog to moje miejsce, moja Nora, do której Cię zapraszam.
Mam nadzieję, że się zaprzyjaźnimy.
Charakterystyka Królika
- RudyKrólik
- Elbląg, Warmińsko-Mazurskie, Poland
- Jestem Żoną i Matką. Kolekcjonerem i Czytaczem. Budowniczym swojej małej rodziny. Mój MałżOn to odważny, lecz nico leniwy lew. Mój Syn to Mały leśny troll o najmądrzejszych oczach świata. Ja to Chaotyczny Królik, kobieta o wielkim sercu i duszy wielkości lalki Barbie. Sprzątam, gotuję i piszę, a przede wszystkim żyję! Oj, tak- żyję pełnią życia!!!
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1986. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1986. Pokaż wszystkie posty
poniedziałek, 20 czerwca 2011
poniedziałek, 8 listopada 2010
Najpierwsza z pierwszych
Za dzisiejszego posta możecie podziękować Ryszardowi, który w łaskawości swojej postanowił pospać dłużej niż pół godziny , tak żeby mama w końcu mogła zrobić coś dla siebie...
Ech... dziecko to taki mały egoistyczny terrorysta. Zanim Maślak pojawił się na świecie, postanowiliśmy z Małżonem, że pewnych rzeczy nigdy mu nie zrobimy. I tak nigdy: "a ti ti ti ti bobasku" i ciągania za policzki; nigdy wycierania buzi poślinionym rożkiem chusteczki wielorazowego użytku (do dziś mam traumę z dzieciństwa, po tym jak moja babunia, z twarzy przypominająca nieco Hogatę ze Smerfów, wyciąga z kieszeni kraciasty namiot, nazywany chustką do nosa, ślini i maże mnie po pucatych policzkach!!!), nigdy zmywania brudu poślinionymi paluchami i żadnych chrupków kukurydzianych obklejających łapki i poliki i absolutnie ŻADNYCH "parówek do ręki" (pokolenie po 80-tym roku wie co mówię;)). Pierwszy miesiąc życia syna dość znacząco zweryfikował nasze "nigdy", gdy po raz kolejny tłumaczyliśmy Maślakowi, że druga w nocy to nie jest czas na dwugodzinne ryczenie gdy się jest w łóżeczku lub spanie przy butli gdy się w nim nie jest, wtedy doszliśmy do wniosku, że rodzice robią to z zemsty.
Za niewyspanie, za bolący kręgosłup, za obolałe ręce- a niech ma! Terrorysta jeden!
Maślak ma cztery tygodnie, a ja zbieram już szmaciane chusteczki i nie mogę się doczekać kiedy po raz pierwszy dam mu Flipsa XD
Ale chyba o lalkach miało być!
Już się poprawiam.
Czy pamiętacie pierwszą lalkę, którą zobaczyliście i kiedy to było? Ja o dziwo tak...
Pierwsza klasa podstawówki, siedziałam wtedy w ławce z pewną Martą, która od pierwszych dni w szkole była gwiazdą. Śliczna blondyneczka, z najfajniejszym plecakiem, kapciami i piórnikiem, (także z największym nosem, który do dziś przypomina ptasi dziób. Jak mam podły humor otwieram sobie jej zdjęcie na NK i się rozkoszuje. Szkolne czasy...).
I z pierwszą lalką Barbie jaką zobaczyłam w życiu.
Martusia oczywiście nie przyniosła lalki do szkoły, tylko poinformowała, ze właśnie dostała takową na mikołajki (!). Nikt jej nie uwierzył, bo w 1989 roku rodziców rzadko było stać na tak drogie prezenty "do buta". Niestety Gwiazda na potwierdzenie swoich słów następnego dnia przyniosła elementy pudła i to już był fakt niepodważalny.
W łaskawości swojej podarowała mi fragmencik wielkości znaczka pocztowego który przedstawiał lalkę, jako wiotką baletnicę ubraną w zwiewne różowe szaty. Strzegłam tej tekturki jak oka w głowie i dla bezpieczeństwa skarbu nosiłam ją w kapciu, słusznie wierząc, że nikt jej stamtąd nie ukradnie. Całkiem słusznie- nikt nie ukradł, zgubiłam "skarb" zmieniając kapcie na butki ;)
Najpierwszą z Pierwszych była My First Barbie z 1986 roku.
Nazwa "My First" oznacza, że lalkę kierowana jest do najmłodszych odbiorców. Nie ma biżuterii, a jej strój łatwo zdjąć.
Moją lalkę nabyłam w bardzo dobrym stanie i w niemal kompletnym stroju, co jest sukcesem gdyż przybyła w paczce z trupkami.

Tak jak mówiłam- lalka jest przyobleczona w zwiewną spódnicę koloru gumy do żucia, troszkę za długą jak na kieckę baletnic.
.JPG)
Miodowe włosy są upięte różową opaską, a ramiona zdobią zdobne rękawki.
.JPG)
Spódnicę da się odpiąć jednym zamaszystym ruchem i wówczas lalka pozostaje w różowym body (lub kostiumie kąpielowym)
Sprzedawca włożył mi także gratis element oryginalnego opakowania, oraz oryginalną szczotkę do włosów:
.JPG)
Zbliżenie:
.JPG)
.JPG)
Jak widać lalka w swej szczytowej formie miała grzywkę. Moja też ją "miała"- opaska przytrzymuje jej smętne resztki.
I nie mam bladego pojęcia do czego służą te nutki.
A teraz garść zdjęć ukradzionych bezlitośnie i bez skrupułów głównie z eBaya:
Lalka w pudle:

Różnice między amerykańską i europejską wersją lalki:

Wersja czekoladowa:

I małe podsumowanie:
Marta święciła triumfy swoją lalką tylko do Bożego Narodzenia. Na Święta '89 małe Króliczątko dostało swoją pierwszą Barbie- Peaches 'n Cream, a jak już wiecie to od niej się wszystko zaczęło...
Ech... dziecko to taki mały egoistyczny terrorysta. Zanim Maślak pojawił się na świecie, postanowiliśmy z Małżonem, że pewnych rzeczy nigdy mu nie zrobimy. I tak nigdy: "a ti ti ti ti bobasku" i ciągania za policzki; nigdy wycierania buzi poślinionym rożkiem chusteczki wielorazowego użytku (do dziś mam traumę z dzieciństwa, po tym jak moja babunia, z twarzy przypominająca nieco Hogatę ze Smerfów, wyciąga z kieszeni kraciasty namiot, nazywany chustką do nosa, ślini i maże mnie po pucatych policzkach!!!), nigdy zmywania brudu poślinionymi paluchami i żadnych chrupków kukurydzianych obklejających łapki i poliki i absolutnie ŻADNYCH "parówek do ręki" (pokolenie po 80-tym roku wie co mówię;)). Pierwszy miesiąc życia syna dość znacząco zweryfikował nasze "nigdy", gdy po raz kolejny tłumaczyliśmy Maślakowi, że druga w nocy to nie jest czas na dwugodzinne ryczenie gdy się jest w łóżeczku lub spanie przy butli gdy się w nim nie jest, wtedy doszliśmy do wniosku, że rodzice robią to z zemsty.
Za niewyspanie, za bolący kręgosłup, za obolałe ręce- a niech ma! Terrorysta jeden!
Maślak ma cztery tygodnie, a ja zbieram już szmaciane chusteczki i nie mogę się doczekać kiedy po raz pierwszy dam mu Flipsa XD
Ale chyba o lalkach miało być!
Już się poprawiam.
Czy pamiętacie pierwszą lalkę, którą zobaczyliście i kiedy to było? Ja o dziwo tak...
Pierwsza klasa podstawówki, siedziałam wtedy w ławce z pewną Martą, która od pierwszych dni w szkole była gwiazdą. Śliczna blondyneczka, z najfajniejszym plecakiem, kapciami i piórnikiem, (także z największym nosem, który do dziś przypomina ptasi dziób. Jak mam podły humor otwieram sobie jej zdjęcie na NK i się rozkoszuje. Szkolne czasy...).
I z pierwszą lalką Barbie jaką zobaczyłam w życiu.
Martusia oczywiście nie przyniosła lalki do szkoły, tylko poinformowała, ze właśnie dostała takową na mikołajki (!). Nikt jej nie uwierzył, bo w 1989 roku rodziców rzadko było stać na tak drogie prezenty "do buta". Niestety Gwiazda na potwierdzenie swoich słów następnego dnia przyniosła elementy pudła i to już był fakt niepodważalny.
W łaskawości swojej podarowała mi fragmencik wielkości znaczka pocztowego który przedstawiał lalkę, jako wiotką baletnicę ubraną w zwiewne różowe szaty. Strzegłam tej tekturki jak oka w głowie i dla bezpieczeństwa skarbu nosiłam ją w kapciu, słusznie wierząc, że nikt jej stamtąd nie ukradnie. Całkiem słusznie- nikt nie ukradł, zgubiłam "skarb" zmieniając kapcie na butki ;)
Najpierwszą z Pierwszych była My First Barbie z 1986 roku.
Nazwa "My First" oznacza, że lalkę kierowana jest do najmłodszych odbiorców. Nie ma biżuterii, a jej strój łatwo zdjąć.
Moją lalkę nabyłam w bardzo dobrym stanie i w niemal kompletnym stroju, co jest sukcesem gdyż przybyła w paczce z trupkami.
Tak jak mówiłam- lalka jest przyobleczona w zwiewną spódnicę koloru gumy do żucia, troszkę za długą jak na kieckę baletnic.
Miodowe włosy są upięte różową opaską, a ramiona zdobią zdobne rękawki.
Spódnicę da się odpiąć jednym zamaszystym ruchem i wówczas lalka pozostaje w różowym body (lub kostiumie kąpielowym)
Sprzedawca włożył mi także gratis element oryginalnego opakowania, oraz oryginalną szczotkę do włosów:
Zbliżenie:
Jak widać lalka w swej szczytowej formie miała grzywkę. Moja też ją "miała"- opaska przytrzymuje jej smętne resztki.
I nie mam bladego pojęcia do czego służą te nutki.
A teraz garść zdjęć ukradzionych bezlitośnie i bez skrupułów głównie z eBaya:
Lalka w pudle:

Różnice między amerykańską i europejską wersją lalki:

Wersja czekoladowa:

I małe podsumowanie:
Marta święciła triumfy swoją lalką tylko do Bożego Narodzenia. Na Święta '89 małe Króliczątko dostało swoją pierwszą Barbie- Peaches 'n Cream, a jak już wiecie to od niej się wszystko zaczęło...
Subskrybuj:
Posty (Atom)